Toen ik voor het eerst van de Pantanal hoorde, zette ik deze plek gelijk op mijn bucketlist. De Pantanal herbergt een ongelooflijke verscheidenheid aan wilde dieren, die hier makkelijker te observeren zijn dan in het Amazoneregenwoud, dankzij de andere vegetatie.
Tijdens onze eerste keer in Brazilië waren we behoorlijk onvoorbereid op de Pantanal. Tours waren duurder dan we hadden verwacht, we bevonden ons aan de verkeerde kant van de Pantanal om jaguars te zien en het was ook niet het juiste seizoen. Dus die keer sloegen we het over.
Maar tijdens ons tweede bezoek mocht dat niet weer gebeuren! Hoewel tours nog steeds niet echt binnen ons budget pasten, ontdekten we dat het prima mogelijk is om zelf door de Pantanal te rijden en je eigen accommodatie te regelen. Dus dat is wat we deden. Deze blog is een overzicht van onze 6-daagse self-drive Pantanal-reisroute. Het is een van de meest onvergetelijke en dierbare ervaringen van al mijn reizen.

Sommige links in dit bericht zijn affiliate links. Dit betekent dat ik een kleine commissie kan verdienen wanneer je erop klikt, zonder extra kosten voor jou. Het helpt me alleen om deze site draaiende te houden. Ik promoot alleen producten en diensten die ik echt aanraad en geef er altijd mijn eerlijke mening over.
Inhoudsopgave - Onze geweldige 6-daagse self-drive Pantanal-reisroute
Onze 6-daagse Pantanal self-drive-reisroute
We begonnen onze self-drive Pantanal-reisroute vanuit de hoofdstad Cuiabá, in de Braziliaanse staat Mato Grosso. Ik ga in dit artikel niet diep in op hoe je daar komt en wat je verder allemaal moet regelen voor je reis. In plaats daarvan gaat dit artikel meer over onze ervaring en is het bedoeld om je een idee te geven van hoe een 6-daagse self-drive reis door de Pantanal eruit zou kunnen zien.
Ben je op zoek naar meer praktische tips voor een self-drive Pantanal-reisroute? Bekijk dan mijn gids Jaguars spotten in de Pantanal met een budget.
| Dag | Hoogtepunten / Belangrijkste activiteiten |
|---|---|
| Dag 1: Cuiabá naar Pouso Alegre | Rit van Poconé naar Pouso Alegre; dieren spotten onderweg en op het terrein van de lodge |
| Dag 2: Pouso Alegre naar de Jaguar Ecological Reserve | Dieren spotten bij Pouso Alegre in de ochtend; rit van Pouso Alegre naar de Jaguar Ecological Reserve; middagwandeling & nachtsafari rond de lodge |
| Dag 3: Eerste rivierboottocht | De dag op de rivier doorbrengen, vooral gericht op het zien van jaguars |
| Dag 4: Tweede rivierboottocht | Tweede dag op de rivier om meer jaguars en andere dieren te zien |
| Dag 5: Jaguar Ecological Reserve naar Poconé | Ochtend bij de lodge; rit van de Jaguar Ecological Reserve naar Poconé; middagrit vanuit Poconé |
| Dag 6: Poconé naar Cuiabá | Ochtendrit vanuit Poconé; terugrijden naar Cuiabá |
🚗 Self-drive reisroute | 🐾 Dieren spotten | 🌿 Lodges & rivierboottochten
Dag 1: Cuiabá naar Pouso Alegre
We vertrokken ‘s ochtends vroeg uit Cuiabá, zodat we de hele dag hadden. De rit naar Pouso Alegre↗ duurt niet erg lang, maar we wilden genoeg tijd inbouwen om onderweg te stoppen voor dieren. Maar eerst moesten we nog een paar dingen regelen.
Nadat we de auto op de luchthaven hadden opgehaald, gingen we naar de supermarkt voor water, snacks en zonnebrandcrème. Daarna vertrokken we naar Poconé. Poconé is de laatste plaats die we zouden passeren op weg naar Porto Jofre en het startpunt van de Transpantaneira.
In Poconé stopten we even om nogmaals te tanken, aangezien dit onze laatste kans was, en om lunch te kopen voor de volgende dag, omdat dit bij geen van de lodges inbegrepen was. De lunch van Pouso Alegre zouden we vandaag gebruiken, en onze accommodatie voor morgen bood geen lunch op de eerste dag. Dus kochten we lekker Hollands broodjes en toen begon ons echte avontuur in de Pantanal!
Deel één - De rit van Poconé naar Pouso Alegre
Allereerst maakten we een verplichte stop bij het bord van de Transpantaneira. Daarna stopten we bij elke poel onderweg, omdat we bij elke poel vogels zagen. Tot we een grotere poel tegenkwamen vol kaaimannen, vogels en zelfs buffels. Van roze lepelaars tot arenden tot allerlei soorten reigers. We brachten hier een flinke tijd door met het observeren en fotograferen van de dieren, tot we besloten dat het tijd was om verder te gaan.
Deze poel was zonder twijfel de interessantste stop onderweg. Maar het was inmiddels ook het midden van de dag, dus logischerwijs was er minder dierenactiviteit. Overdag zie je het vaakst vogels, zoogdieren zijn zeldzaam.

Deel twee - Middag bij de lodge
We kwamen precies op tijd voor de lunch aan bij Pouso Alegre. Ondertussen was onze kamer al klaargemaakt, dus na de lunch konden we onze spullen kwijt en wandelden we naar de uitkijktoren. Het was nog steeds niet het beste moment om dieren te spotten, maar we zagen hier wel wat vogels. Er waren veel hokko’s (bare-faced curassow) in de buurt en er begonnen ook wat neusberen (coati) te verschijnen. We hoopten de hyacintara te spotten, die vrij veel voorkomt in dit gebied, maar we zagen enkel een paartje overvliegen. Helaas kregen we ze niet van dichtbij te zien.
Aan het einde van de middag gingen we naar een aantal poelen op het terrein van de lodge waar dieren op dit tijdstip van de dag vaak komen drinken. We bezochten de twee poelen die het dichtst bij elkaar lagen en zagen agouti’s, herten en toekans. Tot er een erg luidruchtige tourgroep-truck arriveerde die alle dieren wegjoeg. Maar gelukkig kwamen de meeste terug nadat de truck weer weg was.
Een andere groep bezocht een poel langs de weg naar de lodge en zag daar tapirs! We waren dus een beetje teleurgesteld dat wij die niet zagen, maar nog steeds heel blij met wat we wél gezien hadden. Een zeer geslaagde eerste dag van onze self-drive Pantanal-reisroute.





Deel drie - Avond bij de lodge
We hadden na ons heerlijke buffetdiner ook nog op nachtsafari kunnen gaan, maar we waren supermoe. Nachtritten kunnen erg gaaf zijn, maar het is niet hetzelfde als dieren overdag spotten. Dus besloten we het over te slaan en goed uitgerust te zijn voor de volgende dag. Bij de volgende lodge zouden we een begeleide nachtsafari doen.
Dag 2: Pouso Alegre naar de Jaguar Ecological Reserve
Deel één - Ochtend bij Pouso Alegre
Vandaag stonden we vroeg op, in de hoop vogels te spotten, vooral ara’s. Maar we zagen niet veel tot het voederuur. Ik denk dat de vogels (en apen!) al precies weten hoe laat ze langs moeten komen. Tijdens het voeren zagen we toekans, andere vogelsoorten en apen. Daarna was het tijd voor ons ontbijt.
Na het ontbijt gingen we opnieuw het terrein op en zagen we neusberen, een arassari, een vos, apen en een nandoe. Maar nog steeds geen ara’s. Tegen 9 uur begon het warm te worden. De kans om dieren te zien werd kleiner, vooral na 10 uur. Dus stapten we in de auto en reden langzaam richting onze volgende accommodatie. We stopten bij twee poelen in de hoop tapirs te zien, maar helaas zonder resultaat. We zagen wel een familie kraagpecari’s. Dat was ook heel gaaf.








Deel twee - De rit van Pouso Alegre naar de Jaguar Ecological Reserve
Tijdens onze rit naar de Jaguar Ecological Reserve↗ stopten we een paar keer om de vele vogels die we onderweg zagen te observeren en fotograferen. We zagen vandaag geen andere dieren buiten het terrein van de lodges.






Deel drie - Middag bij de lodge
Zodra we de auto parkeerden bij de Jaguar Ecological Reserve, hoorden we de onmiskenbare roep van een ara. Het klonk alsof het uit de boom aan de andere kant van de parkeerplaats kwam! Dus sprong ik snel uit de auto, camera in de hand, en liep naar de boom toe. En ja hoor, daar waren ze! Een hele groep hyacintara’s. Wat ongelooflijk! Later kwamen we erachter dat ze hier zijn grootgebracht en vaak op het terrein te vinden zijn. Ze zijn wel vrij om te komen en gaan wanneer ze willen, maar ze komen altijd weer thuis.
Na een mooie fotosessie checkten we in bij onze super comfortabele kamer! Het overtrof onze verwachtingen, gezien het feit dat het de goedkoopste deal was die we konden vinden, de afgelegen locatie, en de over het algemeen negatieve reacties van mensen die naar de Pantanal komen en klagen over de faciliteiten van de accommodaties in dit gebied. Maar wij waren super blij. 🤩

Na de lunch namen we nog wat foto’s van vogels en apen en aan het eind van de middag gingen we wandelen op het terrein in de hoop nog meer dieren te spotten. We zagen niet veel, alleen een agouti en een specht. De interessantste plek voor mij was de poel dichtbij de accommodatie, die vol zat met kaaimannen. Er waren ook aardig wat vogels te zien en we zagen een capibara. We hadden verwacht hier in de Pantanal veel meer te zien, maar omdat er zoveel jaguars in dit gebied zitten, en de capibara hun favoriete prooi is, zijn er hier niet veel meer over.
Terug bij de lodge aten we samen met een aantal leuke mensen die die dag de rivierboottocht hadden gedaan en hun ervaringen deelden. Oh wat waren we enthousiast voor de volgende dag!

Deel vier - Avond bij de lodge
We hadden nog één activiteit voor vandaag: een nachtsafari. Ik verwachtte er eerlijk gezegd niet veel van, aangezien we die middag bijna dezelfde route al te voet hadden gedaan zonder veel te zien. De truck die we zouden nemen was hetzelfde type truck dat alle dieren bij Pouso Alegre had weggejaagd, wat onze kansen om dieren te zien niet ten goede kwam.
Maar omdat we deze keer niet zelf hoefden te rijden, dachten we: we doen toch mee. We hadden te veel FOMO om weer binnen te blijven. Onderweg zagen we vossen, buffels, herten en natuurlijk veel kaaimannen.

Dag 3: Eerste rivierboottocht
Deel één - De rit naar de rivier
Vandaag was het zover! We stonden vroeg op en maakten alles klaar zodat we meteen bij het ontbijt klaar waren en zo snel mogelijk konden vertrekken om zoveel mogelijk tijd op de rivier te hebben. Maar we gingen samen met een Braziliaanse familie die tijd net iets anders beleeft, dus zo ging het niet helemaal. 🙈
Een half uur later zaten we wel allemaal op de truck en waren we eindelijk onderweg! We moesten ongeveer een uur rijden naar de rivier. Onderweg zagen we veel vogels en een aantal enorme veestations.

Part two - On the river
Na slechts een korte rit op de rivier spotten we de eerste dieren: een familie reuzenotters. Wat mooi hoe gracieus ze door het water glijden! We observeerden ze een tijdje, tot het tijd was om verder te gaan, want er ging het gerucht dat er een jaguar was gespot!

Eerste jaguarontmoeting
We vervolgden onze weg naar het Encontro das Aguas State Park tot we een visser tegenkwamen die naar de andere kant begon te wijzen, precies waar we vandaag kwamen. Wat blijkt: er was een jaguar iets verderop, die we hadden gemist! Dus draaiden we snel om en gingen naar de plek die de visser beschreef. En daar was hij! 😍 Gewoon lekker relaxed in de schaduw. Ik kan met geen woorden beschrijven hoe geweldig dit moment was. Het was de eerste keer dat ik een grote kat in het wild zag. En wow. De ervaring was nog specialer omdat wij de enigen hier waren. Iets wat behoorlijk zeldzaam zou blijken tijdens de rest van ons verblijf. Dus we haalden er echt alles uit met dit prachtige dier en maakten veel te veel foto’s. Of ik in ieder geval. 🙈
Nadat iedereen de kans had gehad om goed te kijken en de foto’s te maken die ze wilden, stelde onze gids voor om verder te gaan, want er was verderop nog een jaguar gespot. Dus op naar de volgende ontmoeting.

Tweede jaguarontmoeting
Als ik al geen woorden had om onze eerdere ontmoeting te beschrijven, heb ik zeker geen woorden voor deze. Maar ik ga het toch proberen.
Deze jaguar was makkelijk te vinden, want er lag wat leek op wel 100 boten bij elkaar. In werkelijkheid waren het er waarschijnlijk eerder 20, maar je snapt het gevoel. 😉
En daar was ze dan. Nog een ongelooflijke jaguar, precies boven op de klif en duidelijk op iets uit. Maar wat er daarna gebeurde had ik nooit verwacht. Nadat ze een paar seconden helemaal stil stond, bevroren leek het wel en iedereen zijn of haar adem inhield, maakte ze ineens een sprong. En wat een sprong! Het leek alsof ze vloog en elke beweging tot in de perfectie berekend had in haar stilte. Zelfs midden in de lucht. Ze landde precies boven op een kaaiman die tussen de rivierplanten verstopt zat. Zo verstopt dat wij geen idee hadden dat daar een kaaiman zet.
Daarna zagen we een enorme hoeveelheid gespetter en af en toe kwam de kop of een poot van een van de twee roofdieren boven water. Tot de jaguar de kaaiman uit het water sleepte. En het leek voorbij. Leek. Want plotseling sleepte ze hem terug het water in en het gespetter ging door. We waren allemaal behoorlijk in verwarring over wat hier gebeurde, dus onze gids legde uit dat kaaimannen soms dood spelen, in de hoop dat de jaguar ontspant, denkend dat het dier dood is, zodat ze kunnen ontsnappen. Maar niet deze keer! Deze ervaren jaguar wist precies wat er gebeurde en sleepte hem terug het water in om de klus af te maken.
Toen ze hem de tweede keer uit het water sleepte, was er geen twijfel meer mogelijk. De kaaiman was dood. De keel opengereten terwijl ze haar prooi uit het water sleepte. Wow. Ik voelde me alsof ik zo het National Geographic-kanaal binnen was gekropen. Niets zou dit ooit kunnen overtreffen. De GoPro-beelden doen het geen recht, maar ik deel ze toch, om je een idee te geven van hoe ongelooflijk dit moment in het echt was.
We lieten de jaguar met rust terwijl ze haar laatste krachten gebruikte om de kaaiman de klif op te slepen, en vervolgden onze toch. Allemaal nog steeds diep onder de indruk van wat we net hadden meegemaakt. Jaguars zien op deze plek deze tijd van het jaar is misschien niet heel ongewoon. Maar zoiets als dit meemaken is veel zeldzamer. En ons geluk was nog niet op.

Derde jaguarontmoeting
Verderop langs de rivier spotten we nog een jaguar, deze keer zwemmend. Zij probeerde duidelijk ook een kaaiman te vangen, maar de meeste zagen haar op tijd aankomen, waardoor ze konden ontsnappen. Op één na. Maar die moest ze van achteren grijpen, waardoor zijn bek vrij bleef. Na een korte worsteling wist de kaaiman te ontsnappen en zwom de jaguar naar de oever, waar ze mank het water uit kwam en aan haar poot begon te likken. De kaaiman had ook haar te pakken gehad. Toen ze mank de struiken in liep, gingen wij ook verder. Hoe sneu het ook is om dit te zien, het is belangrijk om niet in te grijpen en de natuur haar werk te laten doen, zeker met een jaguarpopulatie die zo floreert dat het andere soorten in gevaar brengt. Dus lieten we haar met rust en hoopten we dat ze snel zou herstellen.

Vierde jaguarontmoeting
Vandaag zouden we nóg een jaguar zien, luierend aan de oever van de rivier. We stopten er even en toen was het tijd om terug te gaan naar de lodge. Wat een dag! Dit was zonder twijfel de beste dag van onze self-drive Pantanal-reisroute.

Dag 4: Tweede rivierboottocht
Deel één - De toch naar de rivier
Na de geweldige waarnemingen van gisteren, besloten de gidsen om het vandaag iets rustiger aan te doen en maakten we een paar stops onderweg om dierensporen en vogels te bekijken, waaronder een uil.

Deel twee - Op de rivier
Vandaag kregen we 5 jaguars te zien, maar de ontmoetingen waren minder bijzonder als gisteren, dus ik houd het korter. Ze lagen meestal te luieren en te slapen. Eén was aan het jagen, maar er waren al zoveel boten in de buurt! En het leek haar jacht te verstoren, want ze bleef van de ene kant van de struiken naar de andere lopen, tot alle boten haar gevolgd hadden, waarna ze weer terugliep. Dit is puur mijn eigen interpretatie van haar gedrag, al leek de gids het ermee eens te zijn. Dit voelde niet goed voor ons, zeker niet na de geweldige waarnemingen van gisteren, dus besloten we verder te gaan.
De volgende jaguar spotte ík! Ik was daar natuurlijk super trots op, want over het algmeeen is spotten niet mijn sterkste kant. Miguel is degene die altijd alle dieren als eerste ziet. Maar deze keer was ik de eerste die hem/haar zag. 🤩
De andere twee jaguars die we zagen lagen vrij dicht bij elkaar. Eén was een gigantisch mannetje. De gids maakte wat geluid om te kijken of dat zijn aandacht zou trekken. Toen hij zijn reusachtige kop optilde en recht naar ons keek, was er een moment waaarop ik wenste dat hij dat niet had gedaan. Maar de jaguar bleef gewoon zo liggen, ons aankijkend terwijl wij hem aankeken. Tot hij zijn lichaam weer liet zakken en zijn siësta vervolgde. Wow, wat een kippenvel.

Na deze ervaring besloten we te kijken of we tapirs konden vinden, maar helaas, we hadden geen geluk. We zagen wel een rivierottermoeder die haar baby naar een andere plek verplaatste. Verder spotten we nog wat vogels en veel meer kaaimannen.

Deel drie - Avond bij de lodge
We hadden nog wat tijd voor het avondeten, dus besloten we naar de kleine poel te gaan om te kijken if er wat zou verschijnen. En ja hoor, er kwamen herten water drinken.
Vandaag deden we niet mee aan de nachtsafari, maar besloten we gewoon nog even bij de poel te blijven hangen. En we kregen nog wat meer herten te zien. Een deel van mij hoopte dat we een jaguar zouden zien, en een deel van mij hoopte van niet. Hoewel ze normaal gesproken geen mensen aanvallen met zoveel natuurlijke prooi in de buurt, klonk een ontmoeting op korte afstand met dit toproofdier net zo zenuwslopend als geweldig. Maar het gebeurde niet.
Dag 5: Van de Jaguar Ecological Reserve naar Poconé
Deel één - Ochtend bij de lodge
We begonnen onze ochtend met een wat later ontbijt, aangezien we geen haast hadden vandaag. Na het ontbijt hadden we een begeleide wandeling, maar dit was dezelfde route als we zelf al eerder hadden gelopen en het was niet het optimale moment om dieren te spotten, dus we hadden geen verwachtingen. Er waren ook geen waterpoelen langs het pad, wat het spotten van dieren lastiger maakt.
Deel twee - De rit van de Jaguar Ecological Reserve naar Poconé
Op onze terugweg naar Poconé richtten we ons op het spotten van tapirs en reuzenmiereneters. Maar we hadden geen geluk. Eenmaal aangekomen in Poconé vroegen we locals waar we de beste kans zouden hebben om reuzenmiereneters te zien. En beiden zeiden Pousada Piuval↗.
Ik had nog nooit van deze pousada gehoord. De weinige informatie die ik online kon vinden ging allemaal over Pouso Alegre, maar niets over Piuval. En ook bij het bekijken van andere opties in dit gebied was ik het nergens tegengekomen. Dus ik zocht het later verder uit en nou, als ik ooit weer zelf door de Pantanal zou rijden, zou ik hier zeker ook een nacht inplannen.
Deel drie - Middagrit vanuit Poconé
Omdat we al in Poconé hadden gereserveerd en inmiddels ingecheckt waren, was een bezoek aan Pousada Piuval niet meer aan de orde. Dus we gingen aan het einde van de middag gewoon naar de poel waar we de eerste dag al zo van hadden genoten. We hoopten iets groots te spotten aan het einde van de dag, maar dat geluk hadden we niet. We zagen wel een mooie zonsondergang, veel vogels, en de kaaimannen werden ook actiever. Maar helaas geen tapirs of reuzenmiereneters.

Dag 6: Van Poconé terug naar Cuiabá
Deel één - Ochtendrit vanuit Poconé
Vandaag stonden we supervroeg op voor een laatste poging om een tapir of reuzenmiereneter te spotten. Maar die bleken erg lastig te vinden. Dus hoewel we een beetje teleurgesteld waren dat we deze dieren niet te zien kregen, ben ik ongelooflijk dankbaar voor de geweldige ontmoetingen die we wél hadden tijdens onze reis. Ik zal deze ervaring altijd koesteren als iets heel bijzonders.
Deel twee - Rijden van Poconé naar Cuiabá
De rit terug naar Cuiabá was kort, en achteraf gezien was het niet nodig geweest om de vorige nacht in Poconé door te brengen. We hadden de auto sowieso nog een extra dag, dus het maakte voor ons niet veel uit, maar ik zou zeggen dat als je je laatste nacht niet bij Pouso Alegre, Pousada Piuval, of een van de andere lodges onderweg doorbrengt, je prima terug kunt rijden naar Cuiabá en hier een 5-daagse self-drive Pantanal-reisroute van kunt maken.

Tot slot over onze fantastische 6-daagse self-drive Pantanal-reisroute
Deze 6-daagse self-drive Pantanal-reisroute is een van de meest bijzondere ervaringen van mijn hele reis-“carrière”. Ik vond het geweldig gewoon om in dit gebied te zijn, omringd door zoveel dieren en zo verbonden met de natuur, terwijl we tegelijkertijd van het comfort van de lodges genoten. Op het moment dat we vertrokken, wist ik al dat ik terug wilde komen! Dus toen we in 2025 weer naar Zuid-Amerika reisden, zorgden we ervoor dat we opnieuw de Pantanal bezochten, maar deze keer reisden we naar het Zuiden.
Ben je klaar om je reis naar Pantanal Noord te plannen? Bekijk dan dit artikel met tips voor jaguars spotten in de Pantanal met een budget. Of ben je op zoek naar meer bestemmingen voor dieren spotten in Zuid-Amerika? Bekijk dan mijn gidsen over El Palmar (EN) en Los Esteros del Iberá (EN) in Argentinië, of La Macarena (EN) in Colombia.
Heb jij zelf door de Pantanal gereden? Deel je ervaring hieronder in de reacties! We horen graag hoe het was.
| Gids | Wat je zult vinden |
|---|---|
| Jaguars spotten in de Pantanal met een budget | Een praktische gids over wanneer te gaan, waar te verblijven en een volledige kostenuitsplitsing voor een self-drive jaguarreis. |
| Pantanal Noord vs Zuid: Welke regio is het beste? | Een eerlijke vergelijking uit eigen ervaring van toegangspoorten, kosten en dieren, om je te helpen bepalen welke regio bij jouw reis past. |
| De complete Pantanal Reisgids | Alles wat je moet weten voordat je de Pantanal bezoekt: what is het, wanneer kun je er betse naartoe, wat kost het en de dieren die je er kunt spotten. |
| How to Visit Iguazu: Everything You Need to Know | Het grootste watervallensysteem ter wereld is de perfecte aanvulling op een Brazilië-reis, met informatie over zowel de Braziliaanse als de Argentijnse kant. |
| The Ultimate Brazil Travel Guide | Jouw complete gids voor het reizen door Brazilië, van de Pantanal en de Amazone tot koloniale stadjes, chapadas en prachtige stranden. |
Veelgestelde vragen over self-drive reisroutes in de Pantanal en wildlife
Absoluut. Een self-drive geeft je de vrijheid om in je eigen tempo te verkennen, te stoppen wanneer je dieren ziet, en bij verschillende lodges langs de Transpantaneira te verblijven. Tours kunnen erg fijn zijn als je zelf niet wilt plannen, maar als je het prettig vindt om zelf te rijden, voelt een self-drive avontuurlijker en persoonlijker aan.
Een gewone huurauto is prima in het droge seizoen, maar een auto met meer bodemvrijheid is comfortabeler op de hobbelige onverharde wegen. In het regenseizoen wordt een 4×4 sterk aangeraden.
Ja, lodges langs de Transpantaneira zijn beperkt en zitten vaak snel vol, zeker in het hoogseizoen (juli–oktober). Wij regelden onze lodges zelf minder dan een maand van tevoren en vonden nog plek in juli, maar als je zeker wilt zijn dat je bij de lodge van je keuze kunt verblijven, of rond de piek van het hoogseizoen gaat, is het verstandig om eerder te boeken.
De Pantanal zit boordevol leven! Natuurlijk zijn dieren wild en zijn waarnemingen nooit gegarandeerd. Dat gezegd hebbende, is het in dit gebied heel gebruikelijk om jaguars, kaaimannen, apen, jabiroes, toekans, ara’s en talloze andere vogelsoorten te zien, vooral in het droogseizoen. We kwamen ook regelmatig herten tegen, een paar reuzenotters, en zelfs een familie kraagpecari’s.
Ja, 6 dagen is een prima hoeveelheid tijd. Het geeft je de mogelijkheid om de hele lengte van de Transpantaneira te rijden, bij een paar verschillende lodges te verblijven, en boottochten en nachtsafari’s te doen. Als je meer tijd hebt, kun je altijd verlengen, maar 6 dagen is perfect voor een eerste reis.
Het grootste verschil is dat de Amazone dicht regenwoud is, terwijl de Pantanal open moerasgebied is. Dit maakt de Pantanal veel beter geschikt om dieren te spotten, omdat ze in de jungle veel meer plekken hebben om zich te verstoppen. Beide gebieden herbergen een ongelooflijke hoeveelheid dieren, maar ze zien is makkelijker in de Pantanal. Dus als veel dieren zien je hoofddoel is, wordt de Pantanal vaak als de betere keuze gezien.
Het droge seizoen (ruwweg juli tot oktober) is de beste tijd, wanneer dieren zich verzamelen rond de krimpende waterbronnen en de wegen makkelijker te berijden zijn. Het regenseizoen is groener en op zijn eigen manier prachtig, maar de wegomstandigheden kunnen lastig zijn. Ik zou dan ook niet aanraden om in het regenseizoen zelf door de Pantanal te rijden.


